Homo Heros

Homo Heros

“veldonderzoek stuit op bestaan van nieuwe soort: homo heros”
                                               Species & Symbiosis,
                                   Special Edition, March 2020

De homo heros overleeft in symbiose.
Omgang met lijden en dood
is het onderscheidend vermogen
waarmee de homo heros
zijn habitat leefbaar maakt.
 
De habitat van de soort werkt zich uit
in de binnenwereld van witte korven
die afgeschermd zijn van de omgeving
waar de symbiont van hun symbiose leeft,
hun verblijf in de korven is tijdelijk.
 
In het labyrint van protocollen
dat de tijd door de witte korven stuurt
kan de heros zien sterven zonder verlies


van vitaliteit, initiatief en overzicht,
ze schermen hun symbionten af
als de dood hen in de ziel dreigt te slaan.
De heros functioneert ononderbroken
en als het laatste protocol stokt
weten zij door te werken op de tast.
 
Het metabolisme van de heros
wijkt af van verwante soorten:
gevoed met complimenten
produceren zij overuren.
 
Het is nog te vroeg voor uitspraken
over aard en gelijkwaardigheid
van de symbiotische co-existentie.
Nader veldonderzoek is gepland
naar de afhankelijkheidsrelatie
tussen beide symbionten.
 
In de evolutie van de heros
wordt afstoting van witte korven
door de primaire symbiont voorzien,
zodra het vitaal evenwicht zich
in hun omgeving herstelt.
 
25 maart – 1 april 2020



Taxonomie van de Homo Heros

Binnen de soort van de homo heros
wordt naar uiterlijk, naam en functie
een aantal subsoorten onderscheiden
die luisteren naar een strikte hiërarchie.

Elke subsoort draagt zijn eigen uniform,
zij kennen dan ook geen eigennaam
maar antwoorden op de aanroepvorm
van hun subsoort: dokter, zuster.

Wie niet aangeroepen hoeft te worden
heeft alleen de naam van zijn functie:
schoonmaker, laborant, technische dienst,
logistiek, administratie, hulp,

elk werkt zijn waarom uit de weg,
zij zijn de dagwerkers van de soort,
zij vormen de omgeving van hun levenswerk,
als subsoort ingezet en zo gewaardeerd.


25 maart – 20 april ‘20
Lees verder




 

 

 

Corona crisis

Al vroeg in de Corona crisis werd een nieuwe tak van de homo habilis ontdekt waarvan het bestaan al langer werd vermoed. De meest opvallende eigenschap van deze soort is dat de individuen van de soort zich liefst aan het zicht onttrekt om ongestoord te functioneren.

Of deze soort stabiel is en in symbiose met de hoofdsoort zal overleven, is een vraag voor verder onderzoek. Mogelijk is het slechts een overgangsfase veroorzaakt door specifieke omstandigheden en past de soort zich in de nabije toekomst aan de hoofdsoort aan of is gedoemd in zijn habitat te overleven.



De taxonomie van de Homo Heros lijkt wel een permanent gegeven te zijn, al houden sommige onderzoekers stellig vol dat na de Corona crisis de rol van de witte korven grondig herzien moet worden.
Lees verder