Homo Heros

“veldonderzoek stuit op bestaan
van nieuwe soort: homo heros”
                                               Species & Symbiosis,
                                   Special Edition, March 2020

De homo heros overleeft in symbiose.
Omgang met lijden en dood
is het onderscheidend vermogen
waarmee de homo heros
zijn habitat leefbaar maakt.
 
De habitat van de soort werkt zich uit
in de binnenwereld van witte korven
die afgeschermd zijn van de omgeving
waar de symbiont van hun symbiose leeft,
hun verblijf in de korven is tijdelijk.
 
In het labyrint van protocollen
dat de tijd door de witte korven stuurt
kan de heros zien sterven zonder verlies
van vitaliteit, initiatief en overzicht,
ze schermen hun symbionten af
als de dood hen in de ziel dreigt te slaan.
De heros functioneert ononderbroken
en als het laatste protocol stokt
weten zij door te werken op de tast.
 
Het metabolisme van de heros
wijkt af van verwante soorten:
gevoed met complimenten
produceren zij overuren.
 
Het is nog te vroeg voor uitspraken
over aard en gelijkwaardigheid
van de symbiotische co-existentie.
Nader veldonderzoek is gepland
naar de afhankelijkheidsrelatie
tussen beide symbionten.
 
In de evolutie van de heros
wordt afstoting van witte korven
door de primaire symbiont voorzien,
zodra het vitaal evenwicht zich
in hun omgeving herstelt.
 
25 maart – 1 april 2020



Taxonomie van de Homo Heros

Binnen de soort van de homo heros
wordt naar uiterlijk, naam en functie
een aantal subsoorten onderscheiden
die luisteren naar een strikte hiërarchie.

Elke subsoort draagt zijn eigen uniform,
zij kennen dan ook geen eigennaam
maar antwoorden op de aanroepvorm
van hun subsoort: dokter, zuster.

Wie niet aangeroepen hoeft te worden
heeft alleen de naam van zijn functie:
schoonmaker, laborant, technische dienst,
logistiek, administratie, hulp,

elk werkt zijn waarom uit de weg,
zij zijn de dagwerkers van de soort,
zij vormen de omgeving van hun levenswerk,
als subsoort ingezet en zo gewaardeerd.

25 maart – 20 april ‘20

 

 

 

Welkom

Poëzie & Tijd is de website van Jan Dullemond. De website zal de vorm krijgen van een Labyrint om doorheen te dwalen.

De eerste steen van dit bouwwerk is op 13 mei gelegd en de werkzaamheden zullen nog een paar weken duren. Je kunt al ronddwalen door de eerste ruimtes om wat gedichten en informatie te lezen. Her en der is het ook mogelijk om een bijdrage te leveren of vragen te stellen.

Je kunt ook al de eerste rondleidingen door het Labyrint volgen. Als je af en toe terug komt zul je zien dat de rondleidingen uitgebreid zullen worden en ook de mogelijkheden om op eigen gelegenheid te dwalen en de poëzie van Jan Dullemond te ontdekken.

Welkom in de werkplaats Poëzie & Tijd

Zonder tijd geen poëzie, daar zal niemand vreemd van opkijken. Zonder tijd staat alles stil, zonder tijd geen mensen. Maar dat we zonder poëzie minder tijd zouden hebben, dat ligt minder voor de hand.

Toch zou ik zonder het schrijven en lezen van poëzie in een andere tijd hebben geleefd. Net zoals ik in een andere tijd zou hebben geleefd

Dat vraagt om meer inzicht in het verschijnsel tijd. En poëzie. Poëzie betekent letterlijk ‘maakwerk’.In deze werkplaats wordt geprobeerd om uit natuurlijke tijd en uit alledaagse tijd een tijd op te werken